ฉัน

โอ้วววว  ไม่อยากจะเชื่อที่ฉันไม่ได้อัพบล๊อกหลายวันเลย (นับนิ้วดู)  มันก็แค่ 3 วันเองนี่หว่า  แต่ทำไมรู้สึกเหมือนน๊าน นาน ฮ่าๆๆ  คงเพราะฉันกำลังจะเสียสติไปใช่ไหม??  แหงะ  ไม่จริงหรอก ฮ่าๆๆ

^

^

^

^

บ่นบ้าไรของมันว้า *-*

ช่างเถอะๆๆ  ที่อัพฯ วันนี้มีเรื่องเยอะแยะเลยอ่ะ  ไปดู 5แพร่งมา หนุกดี กูหลอนตั้งแต่ตอนแรก  เครียดกับตอนแรกมาก สะเทือนใจเพราะมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับพ่อแม่ (ซึ่งกูพึ่งชำระความไปได้ไม่นาน)(ทุกอย่างแฮปปี้แล้ว)  เรื่องที่ 2 เนี่ยก็หลอน  กลัวมากตอนที่เหยียบอกอ่ะ ปิดตาตลอดเลยกู  ตอน 3 นี่จะว่าฮาก็ฮานะ แมร่งมีผีดิบด้วยอ่ะ 555+  แต่ญ.ยุ่นน่ารักดี ตอนนี้แหละทำให้มองเห็นความเสื่อมโทรมทางจิตใจของคนที่คิดถึงแต่ตัวเอง จนมองไม่เห็นเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกคนอื่น น่าเศร้าถ้าสังคมมีคนแบบนี้เยอะ  เรือ่งที่ 4 นิโคล อันนี้เต้ยน่ารัก ฮุฮุ  ตอนควักท้องน่ากลัวอ่ะ  ตอน 5 นี่อย่างฮา เจ๊ช่ากับพวกไอ้เต๋อ แมร่งพลิกจาก 4แพร่งอย่างแรง 555+  คือดูตอน 1-4 นี่มีแต่เสียงกรี๊ด  พอดูตอน 5 นี่ฮาแตก 555+  ....เป็นหนังเรื่องนึงที่แนะนำให้ไปดู  มันได้อะไรเยอะแยะ แต่ไม่อยากพูดมาก เด๋วจะเป็นการสปอยเอา 555+  ไปดูเองเหอะ เอาทีเซอร์มาแปะไว้ คึคึ

เพิ่งอ่านซอดองโยจบไป อ๊ายยยยย ไม่คิดว่ามันจะสนุกเยี่ยงนี้  สนุกมากกก  อยากหาซีรี่ส์มาดูเลยอ่ะ  หลงรักชางอย่างจริงจัง ซอนฮวาก็น่ารัก  ทั้งสองมีความรักมั่นคงมาก  มากเสียจนคิดว่าในโลกนี้มันจะมีไหมเนี่ย?  หรือจะมีแค่ในนิยาย?  เด๋วต้อง(มีความรัก)พิสูจน์ ฮ่าๆๆ  อ่านจบแล้วอารมณ์ไม่จบ อยากดูซีรี่ส์ว้อยยยย  ยิ่งมาเซิร์จหาในยูทูบ  อ๊ายๆๆๆๆ  ต้องหามาดูด่วนๆ (ช่วงนี้ติดแนวพีเรียดอย่างแรง....หาข้อมูลๆๆ แต่งฟิคน่า 555+)

ลองดูเอ็มวีนี้ดู น่ารักอ่า ชอบมากกกก *-*

มัวอ่านนิยายก็เลยยังไม่ได้ต่อฟิค ฮ่าๆๆ  แต่ก็ไม่ใช่ไม่แต่งนะ แต่แต่งวันละนิดละหน่อย  เรื่องเพลิงแค้นฯ แต่งยากโคตรๆ  กว่าจะคิดได้แต่ละประโยค ตูล่ะเครียด -*-  ปกติแต่งมันยั่วกรูฯเนี่ยใช้เวลา 2-3 ชม./ตอน  แต่เรื่องใหม่เนี่ย 2-3ชม./หน้าเอ4  ยิ่งบทบรรยาย ยากสัด  แต่ก็เป็นหนทางที่ดีที่จะพัฒนาการแต่งฟิคของตูได้ว้า  ถ้ามัวแต่แต่งแบบเดิมๆ สำนวนมันก็ซ้ำซากอยู่แค่นั้น  ไม่อยากยืนอยู่กับที่ อยากเดินไปข้างหน้า  ใจจริงนี่อยากวิ่งเลยล่ะ แต่ไม่มีอะไรได้มาอย่างง่ายดายและไม่ใช้เวลา  บางสิ่งบางอย่างได้มาง่ายดายนทำให้มองไม่เห็นคุณค่า  แต่เมื่อเสียไปถึงมองเห็นคุณค่าของสิ่งนั้น ....อืม  เจอจังๆ รู้สึกแล้วด้วย  การเริ่มต้นใหม่นี่มันก็ยากเหมือนกันแฮะ  ไม่เคยคิดว่ามันจะยากเย็นขนาดนี้  เคยอยู่ในที่ที่ผู้คนอ้าแขนต้อนรับและให้การสนับสนุน  แต่ตอนนี้เหมือนมาผจญคนเดียว  มาใช้ศักยภาพของตัวเองจริงๆ  .....เป้าหมายก็คือประสบผลสำเร็จอยู่แล้วล่ะ  คิดเชิงบวกก็คือ มันเป็นเรื่องดีขนาดไหนแล้วที่จะได้โชว์ศักยภาพตัวเองจริงๆ ไม่ใช่อยู่ในที่ที่มีคนอุ้มชูสนับสนุน  ได้ก็คือได้  ไม่ได้ก็คือไม่ได้  แต่คำว่า "ไม่ได้"  ไม่มีในพจนานุกรมชื่อ "อมรา" เว้ย

มั่นใจ

จงเดินไปตามเป้าหมายของชีวิต

แล้วความสำเร็จจะเข้ามาโอบกอดเราเอง